Gustaw Herling-Grudziński - Jest zawsze miejsce na nadzieję, gdy życie okazuje się czymś tak beznadziejnym, że staje sie naszą wyłączną własnością.
Gustaw Herling-Grudziński - ¯yją w nas różne osoby. I te osoby mogą nigdy w życiu nie dochodzić do głosu, ale mogą także zakrzyczeć naraz pełnym i zmienionym głosem, którego nie potrafi uciszyć nic poza powracającą falą miłości.
Gustaw Herling-Grudziński - Nie zawsze znajduje się samotność w sercu lasów lub wśród skał. Nieszczęśliwy jest samotny wszędzie.
Gustaw Herling-Grudziński - Oczywiście, nie udało ci się i nigdy ci się nie uda, ale znowu zdobyłeś się na wysiłek. Nie zniechęcaj się i próbuj dalej, bo tylko ten trud usprawiedliwia twoje istnienie.
Gustaw Herling-Grudziński - Tylko w pochłaniającej wszystko pustce samotności, w ciemnościach zacierających kontury świata zewnętrznego można odczuć, że się jest sobą aż do granic zwątpienia, które uprzytamnia nagle własna nicość w rosnącym przeraźliwie ogromie wszechświata.
Gustaw Herling-Grudziński - Boże, daj mi samotność, bo nienawidzę ludzi.
Gustaw Herling-Grudziński - Człowiek nie może żyć, nie wiedząc, po co żyje.
Gustaw Herling-Grudziński - Ostatecznie czym jest nadzieja? Bezsilnym buntem przeciw rozpaczy. Kto twierdzi, że nie można żyć bez nadziei, twierdzi po prostu, że nie można żyć bez nieustannego buntu.